អយុធ្យា

ស្ថិតនៅចំណុចប្រសព្វនៃទន្លេចៅប្រាយ៉ា លពបុរី និងប៉ាសាក់ អយុធ្យាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ 1350 ជារាជធានីទីពីរនៃនគរសៀម។ ទីតាំងជាកោះរបស់វាមានលក្ខណៈយុទ្ធសាស្ត្រ ដោយផ្ទៃទឹកជុំវិញការពារពីការវាយប្រហាររបស់នាវាចម្បាំងសមុទ្រ និងការពារពីទឹកជំនន់ ធ្វើឱ្យទីក្រុងនេះរីកចម្រើនជាមជ្ឈមណ្ឌលសកលនៃការទូត និងពាណិជ្ជកម្ម។

អស់រយៈពេលជាងបួនសតវត្ស អយុធ្យាបានទាក់ទាញពាណិជ្ជករ និងបេសកជនពីចិន ជប៉ុន ឥណ្ឌា ពែរ្ស ព័រទុយហ្គាល់ បារាំង និងហូឡង់។ សហគមន៍បរទេស ដូចជាព័រទុយហ្គាល់ ជប៉ុន ចិន និងមូស្លីម បានតាំងទីលំនៅតាមដងទន្លេ ដោយម្នាក់ៗបន្សល់ទុកស្នាមដាននៅក្នុងស្ថាបត្យកម្ម ម្ហូបអាហារ និងប្រពៃណីសិប្បកម្មរបស់ទីក្រុង ដែលនៅគង់វង្សរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។

នៅឆ្នាំ 1767 កងទ័ពភូមាបានកម្ទេចរាជធានីនេះឱ្យរលាបរលាយ។ អ្វីដែលនៅសល់ គឺប្រាង្គខ្ពស់ៗ វត្តអារាមព្រះពុទ្ធសាសនាដ៏ធំសម្បើម និងព្រះសិរសាព្រះពុទ្ធដែលរុំព័ទ្ធដោយឫសដើមជ្រៃ ត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោករបស់យូណេស្កូនៅឆ្នាំ 1991 ដោយការពារផ្ទៃដី 289 ហិកតា នៃតំបន់បុរាណវិទ្យាដ៏សំខាន់បំផុតមួយនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។