โปนเหย่จี

ถั่วหมักบดเนื้อข้นสีเข้ม ผลิตในเขตแห้งแล้งรอบพุกามและมยินจาน และเป็นหนึ่งในอาหารไม่กี่อย่างที่ทำให้ภูมิภาคนี้มีชื่อเสียงนอกเหนือจากวัดวาอาราม

นิยมกินสองแบบ คือผัดกับหมูและหอมใหญ่จนน้ำมันแยกตัว หรือคลุกกับเส้นขนมจีน น้ำมัน พริก และสมุนไพร เป็นโปนเหย่จีโตะ ยำที่แผงส่วนใหญ่ขาย

รสเค็มจัดจนถือเป็นเครื่องปรุงมากกว่าเป็นกับข้าว และใส่ในแกงหนึ่งช้อนด้วยวิธีเดียวกัน